НА ЉУБОВТА НЕ И ТРЕБААТ УСЛОВИ ИЛИ ОБЈАСНУВАЊА

Во моментот кога ќе почувствувам дека не ме прифаќаш таква каква што сум, туку се обидуваш да ме промениш во она што го очекуваш и сакаш да бидам – ​​заминувам.

Кога ќе почувствувам потреба да потиснам некој дел од мене затоа што не се трудиш да го разбереш и прифатиш – заминувам.

Кога чувствувам дека ти треба да зборувам за љубовта на твојот јазик, а ти не се ни трудиш да ја разбереш мојата – заминувам.

Кога ќе почувствувам дека што и да кажам, што и да направам, никогаш нема да ти биде доволно – заминувам.

Кога ќе почувствувам дека ги омаловажуваш моментите кога се чувствувам слаба и ми треба твојата поддршка – заминувам.

Кога се двоумам да заминам, секогаш се прашувам – како ме правиш да се чувствувам? Што ми даваш, што добивам?



Не сакам да играм љубов со тебе. Сакам искреност, сакам да живеам во вистина каде што не размислувам што треба да бидам, да не те турнам, да не бегаш. Сакам да не размислувам што да направам за да те задржам, да те импресионирам.

Сакам да живеам во тебе, да те чувствувам. Да ме почувствуваш. Да те оставам да влезеш во целото мое битие и да останеш таму. Ајде да пулсираме заедно. Да молчиме, да разговараме, да споделуваме, да се смееме, да се бакнуваме, да се гушкаме. Да бидеме прво јас и ти, па светот. Да се ​​ослободи од сето она што било, што можело да биде, што никогаш не било и да живее во сега – целината. Како што сме ние.

На љубовта не и требаат услови, нема објаснувања. Таа едноставно е – без сомнение Е.

Автор: Силвија Крумова